Sabías que España é o único país europeo que cultiva transxénicos a unha escala importante?

3 %
Superficie agraria mundial cultivada con transxénicos
17 países
países prohibiron o cultivo de transxénicos na Unión Europea
67 %
dos ensaios experimentais ao aire libre en Europa realízanse nos nosos campos

O problema

Un transxénico ou organismo modificado xeneticamente (OMX) é un organismo vivo que foi creado artificialmente manipulando os seus xenes. Esta rama da biotecnoloxía permite franquear as barreiras interespecíficas e crear seres vivos que non poderían aparecer na natureza.

Tras máis de 20 anos no mercado, segue sen haber estudos a longo prazo que demostren a súa seguridade para os seres humanos. Máis de 300 científicos independentes asinaron un manifesto internacional afirmando que non existe un consenso científico sobre a súa seguridade.

Os riscos ambientais dos transxénicos están amplamente demostrados. Tampouco é certo que sexan a solución á fame, xa que a inmensa maioría dos cultivos transxénicos alimentarios se destina a pensos que engordan animais para que nos países enriquecidos poidamos dispor de carne barata.

A coexistencia entre cultivos transxénicos e cultivos convencionais e ecolóxicos é imposíbel: a contaminación xenética é inevitábel.

Segundo os datos estimados da superficie cultivada con transxénicos, o 95 % dos cultivos transxénicos na UE atópanse en España. A propia administración amósase opaca nas cifras de cultivo transxénico: o Goberno segue a ofrecer unicamente estimacións baseadas nos datos de venda de sementes subministrados pola industria.

Hai quen xustifica todo isto a prol de “poñer fin á fame” no planeta, pero a realidade é que os cultivos modificados xeneticamente non alimentan o mundo: o 99 % dos agricultores non os cultivan, e o 97 % da superficie agrícola mundial segue libre deles.

Os cultivos transxénicos son o máximo expoñente do modelo de agricultura industrial: nin son necesarios, nin son a solución dos problemas que prometían resolver. Non só iso: algúns problemas mesmo se agravaron, como o uso masivo de herbicidas como o glifosato e a conseguinte resistencia das “malas herbas” a estes produtos.

Campo de maíz transgénico señalado por activistas de Greenpeace. Campo de maíz señalado con letreros de signos de interrogación

A solución

Actualmente, na UE só está autorizado un cultivo transxénico, o millo insecticida de Monsanto coñecido como MON810. Malia que o cultivo de transxénicos está autorizado dende 1998 na UE, só catro países cultivan este millo (España, República Checa, Portugal e Eslovaquia) e só en España a unha escala importante. Incluso o principal produtor europeo de millo, Francia, prohibiu o seu cultivo, igual ca outros 17 países e catro rexións doutros dous países: Alemaña, Austria, Bulgaria, Croacia, Chipre, Dinamarca, Eslovenia, Francia, Grecia, Hungría, Italia, Letonia, Lituania, Luxemburgo, Malta, Países Baixos e Polonia, Valonia (Bélxica) e Gales, Escocia e Irlanda do Norte (Reino Unido).

Construírmos un movemento de resistencia fronte á expansión dos cultivos transxénicos é fundamental. En España son moitos os concellos que xa se declararon libres de transxénicos, e cinco comunidades autónomas mantéñense libres do cultivo de millo transxénico. Ademais, coa nova lexislación europea, agora teñen a oportunidade de declarárense formalmente libres de cultivos transxénicos comerciais.

O veto a estes cultivos é unha resposta a curto e medio prazo, pero a única solución de futuro é a aposta decidida pola agricultura ecolóxica. Canto máis se amplíe a superficie cultivada con cultivos ecolóxicos como resposta á crecente demanda destes produtos, menor será a posibilidade de que se implanten os cultivos transxénicos.

Por outra banda, en tanto se permita o cultivo de transxénicos en España, o Ministerio debe garantir que a información debe ser fiábel e transparente.

Que está a facer Greenpeace

Greenpeace leva anos informando sobre os problemas asociados á liberación de cultivos transxénicos no medio ambiente e denunciando como afectan un sistema agroalimentario xusto e sostíbel, e en particular a agricultura ecolóxica. Ademais, o traballo a nivel europeo conseguiu que só exista un cultivo autorizado e que só España, lamentabelmente, o utilice de xeito significativo.

Ademais, vimos esixindo que, en tanto se cultiven en España, se ofreza unha información fiábel á cidadanía. As estimacións ofrecidas polo Ministerio de Agricultura só parecen querer lexitimar as afirmacións da industria de que o cultivo en España é todo un éxito.

Greenpeace anima a todos os gobernos autonómicos, concellos e cidades a que se declaren libres de cultivos transxénicos e a que aposten decididamente pola agricultura ecolóxica.